معمولاً هنگام امتحان عطر همه عادت دارند که عطر را از فاصله ی نزدیک مثلاً روی نوار بویایی کاغذی یا روی مچ دست امتحان کنند. رایحه ای که بدین شکل استشمام می شود متفاوت از رایحه ای است که از را ه دور  به مشام اطرافیان ما می رسد.

همچنین شامّه ی ما به عطری که روی بدنمان وجود دارد عادت می کند و امکان تجربه ی عطر روی بدن با توجّه به سیستم بویایی ما متصوّر نیست.

برای اینکه بدانیم عطر ما چه احساسی را در دیگران بر می انگیزد نیاز است از اتاقک های استانداردی استفاده نماییم. امّا دسترسی به این اتاقک ها تقریباً برای همه ی ما غیر ممکن است.

مکان هایی در دسترس ما است که هرچند همانند اتاقک استاندارد عمل نمی نماید امّا تا حدودی می تواند احساس ایجاد شده از عطر از فاصله ی دور را به ما منتقل کند. یکی از این مکان ها حمّام است. ما با اسپری چندباره ی عطری خاص در حمّام و روشن نمودن هواکش، پس از یک یا دو دقیقه، با باز نمودن درب حمّام و از پشت درب می توانیم عطرمان را از فاصله ی دور استشمام و احساس ایجاد شده از آن را تجربه نماییم.

شریف عطّار