یکی از ابزارهای انسان برای ارتباط غیرکلامی با اطرافیان، بوی خوش است. این وسیله به همراه دیگر موارد از قبیل نوع پوشش، رنگ لباس، جنس لباس، نوع آرایش، حرکات دست، سر، لب و چشم، شکل راه رفتن و ... می توانند تصویری از شخصیّت و نیاز ما را برای مخاطب بسازند.
خانواده های مختلف عطر پیام های متفاوتی را مخابره می نمایند که اگر با توجه به سن، جنس، مکان و زمان های مختلف، خانواده ی نامناسبی استفاده نماییم می تواند دیدی در دیگران از ما ایجاد نماید که مورد پسند ما نیست.
البته پیام هایی که عطر مخابره می نماید به عرف جامعه هم بستگی دارد. مثلاً ممکن است رایحه ی اسطوخودوس در یک جامعه یادآور کافور و مرگ باشد ولی در کشور دیگر نشانه ی جوانی.
پیام هایی که عطر مخابره می نماید می تواند از این قبیل باشد:
1. جوانی و انرژی؛ (نوت های تر و تازه، اقیانوسی، چوب بو و ...)
2. میان سالی و تشخّص؛ (نوت های شیرین، عنبربو، مشکی و ...)
3. تمیز و مرتّب؛ (نوت های مشکی و مرکّباتی)
4. لذیذ و خوردنی؛ (نوت های کارامل، خامه، بستنی، میوه ای (فواکه))
5. شاد و پرنشاط؛ (نوت های مرکّباتی، سبز و جنگلی، باران و ...)
6. آماده ی ازدواج؛ (نوت های گرم، سنگین، شیرین، خوردنی و خوش مزّه ...)
7. مذهبی؛ (نوت های یاس، گل محمّدی (رز دمشقی)، شکوفه ی پرتقال)
8. تند و برون گرا (تهاجمی)؛ (نوت های ترش از قبیل لیمو، لیمو سنگی)
9. آرام و سر به زیر؛ (نوت های سبک، مشک بو، گرم و شیرین)
10. جاذبه ی زنانه (نوت های گل مریم، گرم، گل بو) و ... .
ممکن است پیام عطر در جامعه ی تهران متفاوت از شهر اهواز یا هر شهر دیگری باشد. مثلاً نوت های گل مریم یا شکوفه ی پرتقال (نوت های گلبوی سنگین) در شهر اهواز نشانه ی زن میان سال عرب، ولی در شهر تهران نشانه ی مذهبی بودن است.
با توجّه به مطالب فوق الذکر به اشتباهاتی که ممکن است در انتخاب نوع عطر برای زمان و مکان خاص در جامعه ی فعلی ما (شهر تهران) مرتکب شویم می پردازیم:
1. استفاده از نوت های سرد در مراسماتی از قبیل عزا که می تواند نشانه ی سرخوشی و سرحالی استفاده کننده باشد؛
2. استفاده از نوت های لذیذ و خوردنی توسّط پسران جوان (که شاید موجب انتقال پیامی مبنی بر همجنس گرایی گردد.)؛
3. استفاده از نوت های تند توسّط دختران جوان در خیابان مخصوصاً هنگام شب که می تواند حاوی پیغام خودفروشی باشد؛
4. استفاده از نوت های سرد در اتاق خواب که می تواند نشانه ی عدم تمایل جنسی باشد؛
5. استفاده از نوت های تر و تازه، سبز، جنگلی و سرد در جلسات رسمی که مناسب شأن جلسه نیست و می تواند تصویری سبک از استفاده کننده در ذهن ها تداعی نماید؛
6. استفاده از نوت های تلخ در مراسماتی از قبیل جشن ها و عروسی که می تواند ارسال کننده پیغام ناشادی باشد؛

7. استفاده از نوت های شکلاتی، میوه ای و شیرین (نوت های خوش مزّه) توسّط زنان میانسال، حتی هنگام روز و در محل کار؛

8. استفاده ی افراد مسن از نوت های سرد، اقیانوسی که معمولاً جوان ها استفاده می نمایند که می تواند نشان دهنده ی کم سلیقگی انتخاب کننده ی عطر و عدم تناسب نوت با سن و سال باشد و ... .
البته تعداد کمی از افراد به این جزئیّات توجّه نموده و آن را تجزیه و تحلیل می نمایند. امّا ممکن است این ارسال پیام بصورت ناخودآگاه و بدون توجّه افراد انجام گیرد. مثلاً استشمام کننده ناخودآگاه تصویری خاص از فردی که حامل عطر است در ذهنش ایجاد گردد. 

شریف عطّار