رجا داو

رُجا داو، عطّار معروف انگلیسی:
در قرن­های اخیر، گرایش جامعه ی غربی، در خصوص رایحه ی س.ک.س.ی، تغییر یافته است. مثلاً در زمان ماریه آنتونیه، اینکه کف قصرها و مکان­های مقدّس کثیف و چرکین، مانند درب باز فاضلاب باشد، امری عادّی بود. از این رو بود که زنان آن زمان، ترجیح می دادند لبه ی لباس هایشان به رنگ قهوه ای باشد. ]تا کثیف بودن زمین، باعث تغییر رنگ لباس هایشان نشود.[ در قرن 18، مردان اروپایی اعتقاد داشتند که می توانند زنان را با استفاده از بوی خالص گربه ی زبّاد (بویی شبیه به مدفوع گربه) بفریبند. امّا در دهه های پایانی قرن بیستم، بدلیل شیوع ایدز، عطرهایی بیشترین عمومیّت دارند که اعلان می نمایند: ’’نگران نباش، من پاکیزه ام، من سالم هستم، اگر با من رابطه ی ج.ن.س.ی داشته باشی، بیماری نخواهی گرفت.‘‘
عطّار بسیار معروفی تلاش نمود عطری بسازد که هم مشتریان آمریکایی و هم مشتریان اروپایی را راضی کند. تا اینکه یک نفر به وی گفت: ’’در فرانسه مردم اوّل عشق بازی می کنند بعداً دوش می گیرند. ولی در آمریکا اوّل دوش می گیرند سپس عشق بازی می کنند.‘‘ ]بدین معنی که در فرانسه بوی بدن شسته نشده هنگام عشق بازی وجود دارد که این بو یادآور رابطه ی ج.ن.س.ی است ولی در آمریکا، رایحه ی تمیز بدن در عشق بازی به مشام می رسد و رایحه ی تمیز، یادآور رابطه ی ج.ن.س.ی است.[ با در نظر گرفتن این مطلب، وی تلاش نمود ساخته اش را به بهترین شکل تنظیم و بهینه کند که در نهایّت تبدیل به عطر چَنِلز چنس (Chanl’s Chance ) گردید.

منبع:

 http://www.basenotes.net/content/799-Perfume-Is-A-Dish-Best-Sprayed-Cold-Roja-Dove-At-The-Wellcome-Collection

شریف عطار