علی رغم اینکه ابو علی سینا دستگاه تقطیر که برای گرفتن اسانس روغنی گیاهان معطّر استفاده می شود را اختراع کرده، لکن عطّاران ایرانی که قبلاً به ساخت و فروش عطر می پرداختند (مشک آن است که خود ببوید                        نه آنکه عطّار بگوید)  امروزه دیگر فقط فروشنده ی گیاهان دارویی هستند و رغبتی به ساخت و فروش عطر نشان نمی دهند.

امیدوارم روزی افرادی که بدنبال یادگرفتن علم عطّاری هستند بتوانند این کار را (طرّاحی و تولید عطر جدید) را انجام بدهند. لازمه ی آنف یادگیری زبان انگلیسی، تحقیق در زمینه ی تولید عطر و علم (هنر) عطّاری و تهیّه ی مواد اوّلیه هست.
دیدم بعضی عطرفروشانی که عطرهای روغنی می فروشند با ترکیب دو عطر کامل، مثلاً فیجی و کلوهه عطر جدیدی می سازند که نمی شود به این کار طرّاحی و تولید عطر گفت.
عطّاری که در ایران به صورت تخصّصی کار عطر انجام دهد را نمی شناسم. فکر می کنم شرکت هایی مثل بیک هم عطر کامل رقیق نشده را در ظرف های بزرگ از خارج وارد و در کشور رقیق و ضمن بسته بندی در ظروف کوچک به بازار عرضه می نمایند.

شریف عطّار