عطر خوب لزوماً متعلّق به برند معروف نیست. مثلاً ممکن است یک عطّار سنّتی هندی با ترکیب مواد سنّتی در عطرش که فرمول آن را از اجدادش به ارث برده، عطری بسازد که عطّارهای فرانسوی از استشمام آن لذّت می برند. عود و بخور یک مثال از این نوع رایحه هاست.

مصاحبه‌های زیادی از عطّارهای معروف خوانده‌ام که بدنبال فرمول عطرهای هندی (در زبان انگلیسی به عطرهای هندی عطّار (Attar) گفته می‌شود) و آسیای جنوب شرقی بوده‌اند. عطّارهای اروپایی بعضی از عطرهای دست‌ساز هندی را می‌پسندند و در مسافرت به این کشورها از این نوع عطرها خریداری نموده و با افتخار به تعریف و تمجید از آن عطر می‌پردازند. بسیاری از مواد اوّلیّه‌ی عطرهای روز، مثل اسانس روغنی چوب صندل، اسانس روغنی گل یاس، چویا نخ و ...  از هند، آفریقا و از آسیای جنوب شرقی به اروپا می‌رود.

عکس زیر یک عطّار هندی را نشان می‌دهد که در حال پر کردن ظرف چرمی از عطر است:



حتّی عطارهای سوری نیز عطرهای زیبایی ترکیب می‌نمایند.

علی‌رغم این، معمولاً برندهای معروف، سعی می‌کنند با واحد کنترل کیفیّت و قرار دادن عطّار ارشد بالای سر عطّاران‌شان و ...، عطرهای باکیفیّتی به بازار عرضه کنند تا شهرت‌شان از بین نرود. همچنین سعی می‌کنند از غلظت و کیفیّت مواد اوّلیّه کم نکنند تا مشتریان‌شان راضی باقی بمانند.

لذا در خرید از محصولات برندها هرچند شما باید پول نام برند را می‌پردازید لکن خریدی مطمئن‌تر انجام می‌دهید.

شریف عطّار