عطر ایرانی

ماندگاری عطر، برای ما ایرانی ها که اقتصادی فکر می کنیم اهمیّت بسیار بسیار زیادی دارد. آمریکایی ها هم مثل ما فکر می کنند و توقع دارند به نسبت پولی که می پردازند همان قدر هم کارکرد نسیبشون شود.

ولی در فرانسه (مهد عطر) مثل ما و آمریکایی ها به عطر نگاه نمی کنند. بدین معنی که عطر را یک کالای لوکس و تجمّلی می بینند و زیبایی و خوش آیند بودن عطر برایشان مهم تر از کارکرد (تأثیر، ماندگاری، انتشار و حجم) عطر است. 
به همین دلیل برخی عطرهای جدید، علی رغم جدید بودن کارکرد عطر را فدای خوش آیندی رایحه نموده اند. چرا که هر مادّه ی معطّر تأثیر بویایی خاصّ خودش را داشته و با مادّه ی اوّلیّه ی دیگر، هرچند ماندگارتر و منتشرشونده تر، لزوماً نمی توان آن تأثیر بویایی را بوجود آورد. پس عطّار نتوانسته یا نخواسته همان تأثیر بویایی را با مواد ماندگارتر بوجود بیاورد و عطای مادّه ی ماندگارتر را به لقای آن بخشیده است.
حتّی در برخی از عطرها، مثلاً آن هایی که در میهمانی های شبانه استفاده می شوند، نبایستی رایحه آنقدر دوام داشته باشد که مزاحم خواب بعد از میهمانی استفاده کننده شود. یا در رایحه ی مایع ظرفشویی که نباید عطر آنقدر ماندگار باشد بگونه ای که روی ظرف باقی مانده و موقع غذا خوردن در ظروف بوی عطر استشمام شود. لذا عمداً از مواد فرّار که ماندگاری کمتری دارند استفاده می کنند که زود تبخیر شده و باقی نماند. پس در همه ی انواع عطرها رایحه ی ماندگار مطلوب نیست.

شریف عطّار